Błękitne niebo to dobry znak w Metro Exodus

Patrzenie na czyste, błękitne niebo w grze Metro nie wydaje się właściwe. To podejrzana nowa wizja z serii znanej z wyrzeźbienia życia w zdecydowanie szczegółowym, podziemnym piekle. Metro było eleganckie i całkowicie ponure w kopaniu tej dziury dla ludzkości, dokumentując słabnące nadzieje ludzi, którzy w jakiś sposób utrzymują się w rozpadającej się sieci moskiewskiego metra, pochowani jak gigantyczny szkielet pod napromieniowanym światem, który był. Błękitne niebo w wstrząsającej grze o przetrwanie wydaje się w tym momencie niegrzeczne, jak wybuch świątecznego konfetti.

Jednak po kilku godzinach grania w Metro Exodus zobaczyłem tego intruza z błękitnego nieba jako pewny pokaz wysokości, jakie Metro może osiągnąć w następnej kolejności. To nie jest gra z kryzysem tożsamości lub podkręcaniem podstawowych kolorów, ponieważ ankieta wykazała, że ​​​​ludzie wolą swoje wirtualne światy niezniszczone. Zapuszczając się daleko, daleko poza tunele i przez zmieniający kształt świat, który przypadkowo się zbiera, Metro odkryło jeszcze więcej tajemnic, niebezpieczeństw i brudu, który mnie urzekł. Na przykład: O ile to piękne niebo może podnieść cię na duchu, to nic w porównaniu z śliniącymi się, skrzydlatymi bestiami, które unoszą całe twoje ciało i zrzucają z klifu. To właśnie dostajesz, gdy stoisz jak idiota, gapiąc się w niebo.

Poza tym, oto kilka obserwacji, które poczyniłem z mojego czasu z Metro: Exodus:

Pociąg naprawdę łączy pokój razem

Bohater metra Artem i jego towarzysze Anna i Miller (między innymi) wyruszyli w świat na pokładzie Aurory, stukającego potwora pociągu, który zawsze jest głodny paliwa. Przenosi cię na otwartą przestrzeń, ale nie jest to pojazd do gry w otwartym świecie w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Pociąg musi się zatrzymywać, gdy zmieniają się pory roku w Twojej podróży i kiedy wymaga tego historia – może to po to, aby zaopatrzyć się w wodę lub zbadać jedną z nowych, zaciekłych frakcji na świecie. W moim przypadku oznaczało to spędzanie czasu w skąpanej w słońcu misie wystających kanionów, zaśmieconych rdzewiejącymi ciałami łodzi, pozostawionymi w miarę cofania się przypływu i wysychania oceanu. Aurora działa tutaj nie tylko jako baza do zaimprowizowanych operacji, ale także jako emocjonalna kotwica dla historii, która przywołuje cię bez względu na to, jak daleko się zapuszczasz. Po zakończeniu pracy będziesz chciał wrócić do swojej załogi i iść naprzód. Historia nie polega na wykonaniu wszystkich czynności, ale na odpowiedzi: „Jak możemy iść dalej? Musimy iść dalej".

Podobnie jak w przypadku poprzednich gier z serii, Metro: Exodus jest całkowicie pobożne w utrzymywaniu cyfrowych informacji z ekranu. Nie ma HUD-a, zdrowia, mini-mapy. Przejście wschodu i zachodu słońca w czasie rzeczywistym jest zaznaczone na zegarku Artema. Uzyskanie orientacji w grze wymaga równiej mapy w grze. To tylko kawałek papieru przyklejony do tablicy za pomocą cyrkla, trzymany w ręku jak jedna z broni w grze. Interesujące miejsca na mapie – właściwie lepiej nazwać je punktami zainteresowania, biorąc pod uwagę ich nieuchronnie mroczne wyniki – są skąpe i proste, wyglądając jak nabazgrane znaki zapytania bez żadnych innych instrukcji. Pojawiają się one, gdy rozmawiasz z postaciami lub w naturalny sposób odkrywasz wydarzenia.

Możesz swobodnie wędrować w dowolnym kierunku, ale nawet to nie jest trywialne: amunicję i części rzemieślnicze, które znajdziesz w tym niepokojącym, jałowym świecie, należy porównać z ilością amunicji i zapasów zdrowia, które możesz wydać, jeśli wpadniesz w zasadzkę przez postrzępionego potwora wynurzającego się z piasku.

Będziesz tęsknić za błękitnym niebem, gdy już zniknie

Mój atak na obóz kultystów przebiegłby znacznie lepiej, gdyby moim celem i samym ciałem nie wstrząsnęła burza piaskowa, która przesłoniła słońce w oddali, ale potem spadła na mnie bez ostrzeżenia. Byłem zafascynowany tym, jak nieprzeniknione podmuchy wiatru przecinają się z resztą ruchomych części gry – tak zafascynowany, że umarłem.

Piasek utrudniał oddychanie, a kultowa (tak, powiedziałem!) maska ​​przeciwgazowa Artema tylko utrudniała widoczność. W tym wszystkim, gdy wdrapałem się na drugie piętro zrujnowanego budynku, który, jak podejrzewałem, dałoby mi trochę zapasów, zdałem sobie sprawę, że moi ludzcy wrogowie byli już atakowani przez grupę potworów. (Cluster? Jaki jest zbiorowy rzeczownik dla grupy wampirzych mutantów pustkowi? Dlaczego marnowaliśmy „morderstwo” na wrony wszystkich rzeczy?) Zostałem wypatroszony w chaosie.

Przypomniało mi się, że padłem na imprezę, na której absolutnie nikt się nie dogaduje, ale lepiej.

Brak gwarancji na sto lat

Wiadomości flash: W świecie Metro: Exodus wszystko jest śmieciem. To dobrze, ponieważ możesz budować rzeczy ze śmieci i podbijać pustkowia za pomocą karabinu pneumatycznego kalibru Frankensteina, który wypluwa śrut śmierci za pomocą przecinającego tętnicę SHWIP! Niestety, niewiele to robi, aby uniknąć faktu, że twoja broń nadal jest prawdziwym śmieciem, który należy napompować do pełnego ciśnienia.

Bronie, które zawodzą, zacinają się lub psują, często mogą być punktem spornym w grach, ale uważam, że jest to jeden z najczystszych wyrazów tego, o co chodzi w grze. Ludzie tacy jak Artem nie mają innego wyjścia, jak przetrwać, improwizować i znaleźć cel we wszystkim, co pozostaje na świecie. Gdyby broń była odporna na tę historię, byłaby dziwna, wolna od niepokoju i zaskoczenia. Powinny być pożądane, zawodne, zabawne i przerażające jednocześnie. Ich klika-klak, dziwacznie skomponowana natura doskonale reprezentuje tożsamość Metro i jest świadkiem ich sapania, świszczącego oddechu i SHWIP! daje światu nieoczekiwany, czasami katastrofalny rytm.

Mówię, że po prostu tak bardzo kocham śmieci.

Nie możesz zatrzymać świata

Mimo tak wielu zniszczeń, które na niego spadły, świat Metro: Exodus wydaje się zawsze tętnić życiem. Stworzenia wędrują w oddali, ludzie kłócą się między sobą, a wszechświat nigdy nie zatrzymuje się, aby pomieścić cię, gdy bawisz się ekwipunkiem. Widzieliśmy gry, które twierdzą, że nigdy nie odcinają się od akcji, ale tutaj jest to wyraźnie prawda.

Perspektywa pierwszoosobowa nie podlega negocjacjom w Metro: Exodus, niezależnie od tego, czy patrzysz na swoje nogi zwisające pod linką, czy kucając, aby otworzyć plecak. Plecak jest twoim oknem na to, co nosisz i co możesz wytworzyć (choć jest to ograniczony zestaw opcji w porównaniu z odpowiednim warsztatem rzemieślniczym). Po uruchomieniu Artem zdejmuje paczkę, kładzie ją na ziemi i sprawdza zawartość. Tutaj możesz modyfikować swoją broń za pomocą dodatkowych lunet i chwytów lub składać w całość nowe filtry powietrza lub zestawy medyczne. A jeśli kiedykolwiek odłożyłeś plecak na lotnisku w poszukiwaniu ładowarki do telefonu, wiesz, że ten moment pozostawia cię bezbronnym, zdezorientowanym i prawdopodobnie zostaniesz zjedzony przez mutanta.

Pająki są ogromne i nie lubię ich

Gdy podróż w świat zewnętrzny nieuchronnie zmierzała w dół i głębiej w ciemność, odkryłem, że upiorne potwory Metro tylko urosły w rozmiar i liczbę, odkąd ich ostatnio spotkałem. Gdy zakradłem się do starożytnego archiwum danych, pogrzebanego w czymś, co wyglądało jak eony pajęczych sieci, dostałem obsesji na punkcie ładowania baterii podręcznej i utrzymywania tak jasnej latarki, jak to tylko możliwe. Odziane w zbroje pająki pod pustynią w Metro: Exodus nie mogą być po prostu zastrzelone – muszą zostać podpalone przez światło twojej lampy.

Ciesz się czasem spędzonym w wywietrznikach!

Małe, dodatkowe obserwacje:

• Przełącznik światła będzie obsługiwał ostatnio używane światło – więc jeśli nosisz gogle noktowizyjne, przełącznik światła włączy je i wyłączy. Jeśli używasz latarki, zamiast tego zapala się i gaśnie.
• Jeśli plądrujesz ciało wroga, możesz zamienić swoją broń z jego bronią lub natychmiast rozebrać ją na materiały rzemieślnicze.
• Istnieją tylko dwa rodzaje części, o które musisz się martwić przed wytworzeniem.
• Podobnie jak w Metro: Last Light, mocne eliminacje z ukrycia są animowane prawdziwą miłością i nigdy nie przestają dawać satysfakcji.
• Wrogie dialogi wskazują twoją lokalizację, jeśli cię zauważą. — On tam jest!
• Zwłoki opadną, gdy zostaną splądrowane, dając ci szybki wizualny (i nadal w świecie!) wskaźnik, który już zbadałeś.
• Aby stworzyć przerażający słup ognia, wrzuć koktajl Mołotowa do gejzeru olejowego.
• Plecak Artema jest niesamowicie zorganizowany, w komplecie z drewnianą przekładką, która utrzymuje wszystkie jego nabyte śmieci ułożone jak na stojaku na przyprawy. Sprawia, że ​​wnętrze mojego plecaka wygląda jak wysypisko śmieci.
• Na ekranach wczytywania wciąż znajduje się wewnętrzny monolog Artema. Metro to rzadka seria, w której często w powieściowy sposób uzyskujemy wgląd w wewnętrzny stan umysłu bohatera.
• Jeśli przyjrzysz się uważnie, możesz znaleźć w grze kopie powieści Metro 2033 i Metro 2034. Czy to oznacza, że ​​gdzieś na świecie istnieje sam autor Dmitrij Głuchowski, który pisze historię Artema na bieżąco? Czy to Rosjanin Alan Wake?

Metro Exodus trafi na Xbox One 15 lutego 2019 r. i będzie Ulepszone dla Xbox One X. Czekając, koniecznie sprawdźcie poprzedników Metro 2033 i Metro Last Light w Xbox Game Pass. Lub, jeśli wolisz zagrać w nie wszystkie na raz i uaktualnić do Xbox One X, zdobądź niedawno ogłoszony zestaw Metro Saga!