{"id":291532,"date":"2023-02-13T13:47:00","date_gmt":"2023-02-13T10:47:00","guid":{"rendered":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/?p=291532"},"modified":"2022-07-28T09:33:19","modified_gmt":"2022-07-28T06:33:19","slug":"przeczytaj-czesc-pierwsza-historii-powstania-bohatera-the-sinking-city","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/przeczytaj-czesc-pierwsza-historii-powstania-bohatera-the-sinking-city\/","title":{"rendered":"Przeczytaj cz\u0119\u015b\u0107 pierwsz\u0105 historii powstania bohatera The Sinking City"},"content":{"rendered":"\n

Cze\u015b\u0107 wszystkim! Cieszymy si\u0119, \u017ce mo\u017cemy wreszcie uruchomi\u0107 The Sinking City<\/a> na Xbox One i przygotowali\u015bmy dla Was dzi\u015b co\u015b specjalnego. The Sinking City to gra \u015bledcza i przygodowa rozgrywaj\u0105ca si\u0119 w fikcyjnym \u015bwiecie inspirowanym tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 HP Lovecrafta. Wcielasz si\u0119 w rol\u0119 Charlesa Reeda, prywatnego detektywa z lat 20., torturowanego przez swoj\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 i szukaj\u0105cego zbawienia, podczas eksploracji dziwnego zalanego miasta. Zanim jednak zag\u0142\u0119bisz si\u0119 w temat, chcieli\u015bmy podzieli\u0107 si\u0119 kilkoma stronami z osobistego dziennika Charlesa Reeda, aby rzuci\u0107 troch\u0119 \u015bwiat\u0142a na ponur\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 naszego bohatera\u2026<\/p>\n

Dziennik Charlesa W. Reeda, 1918 r.<\/strong><\/p>\n

Rozdzia\u0142 pierwszy<\/strong><\/p>\n

\u2026Krzycza\u0142 w agonii, trz\u0105s\u0142 si\u0119 i drga\u0142 z niedowierzania, gdy krwawi\u0142 z g\u0142\u0119bokich, poszarpanych ran na obu nogach i klatce piersiowej. Jego str\u00f3j by\u0142 przesi\u0105kni\u0119ty krwi\u0105, na koszuli mia\u0142 ogromne, szkar\u0142atne plamy, wi\u0119c nie mo\u017cna by\u0142o nawet rozr\u00f3\u017cni\u0107 imienia biednego faceta.<\/p>\n

Bomba, kt\u00f3ra uderzy\u0142a w nasz statek, w jednej chwili zniszczy\u0142a prawie jedn\u0105 trzeci\u0105 za\u0142ogi, pozostawiaj\u0105c dziesi\u0105tki innych rannych i okaleczonych. Ja po prostu sta\u0142em tam, skamienia\u0142y, ale w wi\u0119kszo\u015bci bez szwanku\u2026 je\u015bli nie liczy\u0107 fragment\u00f3w gruzu ocieraj\u0105cych si\u0119 o moj\u0105 twarz.<\/p>\n

\u201eO Bo\u017ce, to na pewno zostawi blizny", pomy\u015bla\u0142am, pr\u00f3buj\u0105c zmy\u0107 krew z twarzy wierzchem d\u0142oni. Co zabawne, ta \u015bwiadomo\u015b\u0107 jeszcze bardziej mnie przestraszy\u0142a. Zawsze wiedzia\u0142am, \u017ce wojna to piek\u0142o, ale nigdy nie wyobra\u017ca\u0142em sobie, \u017ce by\u0142aby to tak drobna kontuzja, kt\u00f3ra postawi\u0142aby mnie na skraju za\u0142amania psychicznego.<\/p>\n

\u201eKarolu! Charlie! Nagle us\u0142ysza\u0142em g\u0142os z daleka. \u201eSprowad\u017a tu sw\u00f3j ty\u0142ek i pom\u00f3\u017c mi! Ale ju\u017c!"<\/p>\n

Nigdy nie lubi\u0142em nazywa\u0107 mnie \u201eCharlie”, ale my\u015bl\u0119, \u017ce nie by\u0142o czasu, aby skupia\u0107 si\u0119 na takich b\u0142ahostkach. Pospieszy\u0142em z pomoc\u0105 lekarzowi, 24-letniemu ch\u0142opcu, kt\u00f3ry wydawa\u0142 si\u0119 zachowa\u0107 spok\u00f3j, znacznie lepiej ni\u017c ja.<\/p>\n

To by\u0142o kilka miesi\u0119cy temu. Nasz statek zosta\u0142 doszcz\u0119tnie zniszczony przez Niemc\u00f3w, teraz spoczywa na dnie oceanu jak brytyjski liniowiec, kt\u00f3ry zaton\u0105\u0142 kilka lat temu. Mnie wraz z kilkoma innymi uratowa\u0142 zaprzyja\u017aniony transportowiec. Od tego czasu poprosi\u0142em o przeniesienie do USS Cyclops, ogromnego kopalni, kt\u00f3ry transportuje surowce dla Marynarki Wojennej. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie mog\u0142em mniej dba\u0107 o jego cel, chcia\u0142em tylko uciec od krwi i \u015bmierci.<\/p>\n

\"Przeczytaj<\/a><\/p>\n

Na pocz\u0105tku by\u0142o \u0142atwo, a nawet nudno. Dok\u0142adnie to, czego chcia\u0142em dla siebie. Dostarczaliby\u015bmy naszym sojusznikom wojska, w\u0119giel i inne materia\u0142y, aby zatankowa\u0107 ich statki. Te podr\u00f3\u017ce zaj\u0119\u0142yby tygodnie, ale nie przeszkadza\u0142o mi to. Podoba\u0142 mi si\u0119 bezduszny widok na bezkresny, bezkresny ocean.<\/p>\n

Kilka tygodni temu dali nam nowy \u0142adunek, B\u00f3g wie ile ton rudy manganu. U\u017cywaj\u0105 go do produkcji stali. Mieli\u015bmy go przywie\u017a\u0107 z Rio do Baltimore. To nie tak daleko od mojego domu w Bostonie.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku nie by\u0142o w tej wyprawie nic nadzwyczajnego. Czasami na horyzoncie dostrzegali\u015bmy niezidentyfikowane statki, ale one nigdy nie reagowa\u0142y na nasze sygna\u0142y. My\u015bla\u0142em, \u017ce to dziwne, ale nie mia\u0142em powodu si\u0119 przejmowa\u0107. Jak powiedzia\u0142em, na pocz\u0105tku.<\/p>\n

Z ka\u017cdym dniem nasz kapitan stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej agresywny i niespokojny, krzycz\u0105c na marynarzy za najmniejsze wpadki. Nigdy nie widzia\u0142em, \u017ceby by\u0142 tak agresywny, zachowywa\u0142 si\u0119 tak, jakby by\u0142 op\u0119tany. Nie wyja\u015bni\u0142, co go spotka\u0142o, ale mog\u0142em powiedzie\u0107, \u017ce to, co n\u0119ka\u0142o jego umys\u0142, by\u0142o wyra\u017anie zara\u017aliwe.<\/p>\n

\u201eSp\u00f3jrz, sp\u00f3jrz, w wodzie!” g\u0142\u0119boko przera\u017cony g\u0142os przeszy\u0142 powietrze pewnego dnia. \u201eProsz\u0119, powiedz mi, \u017ce to nieprawda!” b\u0142aga\u0142o. Wszyscy pospieszyli\u015bmy, aby zobaczy\u0107, co tam jest, tylko po to, by znale\u017a\u0107 gigantyczn\u0105 plam\u0119 zgni\u0142ych wodorost\u00f3w dryfuj\u0105cych w pobli\u017cu. \u201ePrzysi\u0119gam, \u017ce widzia\u0142em olbrzymie oko, jakby\u2026 jakby si\u0119 na mnie gapi\u0142o” \u2013 pr\u00f3bowa\u0142 wyja\u015bni\u0107 zak\u0142opotany g\u0142os. \u201ePrzepraszam, ja\u2026 nie spa\u0142em od kilku dni\u2026”<\/p>\n

\u201eNie jeste\u015b jedyny, kretynie, ale nie widzisz, \u017ce robi\u0119 awantur\u0119 o nic”, gniewna my\u015bl przemkn\u0119\u0142a mi przez m\u00f3zg, gdy dotkn\u0105\u0142em blizny pod prawym okiem. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, naprawd\u0119 si\u0119 ba\u0142em.<\/p>\n

Niedawno dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce kilku moich koleg\u00f3w z za\u0142ogi mia\u0142o takie same marzenia jak ja \u2013 podwodne ruiny niewyt\u0142umaczalnie dziwnych budowli, jak pozosta\u0142o\u015bci miasta zbudowanego przez staro\u017cytn\u0105 ras\u0119. Opisali to nawet tymi samymi s\u0142owami, co ja. My\u015bl\u0119, \u017ce by\u0142o tam te\u017c co\u015b innego, na przyk\u0142ad ogromny stos mi\u0119sa, ale nie mog\u0119 powiedzie\u0107, czy by\u0142 to martwy wieloryb, czy co\u015b innego\u2026<\/p>\n

\"Przeczytaj<\/a><\/p>\n

W ci\u0105gu nast\u0119pnych kilku dni sprawy potoczy\u0142y si\u0119 naprawd\u0119 \u017ale. Nikt, z kim rozmawia\u0142em, nie by\u0142 w stanie zasn\u0105\u0107, jakby w powietrzu by\u0142o co\u015b, co nie pozwala\u0142o im zasn\u0105\u0107. Wszyscy mamrotali jak szale\u0144cy, wypuszczaj\u0105c przypadkowe oddechy, tak jakby\u015b zrobi\u0142 to, gdyby\u015b zobaczy\u0142 ducha. Zrezygnowali\u015bmy z wszelkich pr\u00f3b b\u0142agania naszego kapitana o wys\u0142anie sygna\u0142u alarmowego po tym, jak zamkn\u0105\u0142 kilka os\u00f3b w pustej kabinie bez jedzenia. Zmusili\u015bmy go do podporz\u0105dkowania si\u0119, a mimo to uda\u0142o mu si\u0119 zdoby\u0107 kilku masywnych facet\u00f3w, kt\u00f3rzy wspierali jego ob\u0142\u0105kane przyw\u00f3dztwo. Czy zamieszki by\u0142yby lepsze ni\u017c rzeczywisto\u015b\u0107? My\u015bl\u0119, \u017ce nic by to nie zmieni\u0142o.<\/p>\n

\u201eO m\u00f3j Bo\u017ce, co si\u0119 dzieje?” krzyki obudzi\u0142y mnie z niespokojnego snu.<\/p>\n

\"Przeczytaj<\/a><\/p>\n

Ca\u0142y statek trz\u0105s\u0142 si\u0119, jakby kto\u015b \u2013 lub co\u015b \u2013 pr\u00f3bowa\u0142 prze\u0142ama\u0107 go na p\u00f3\u0142. Pr\u00f3buj\u0105c zachowa\u0107 spok\u00f3j, wyjrza\u0142em na zewn\u0105trz. Nie wiem, czy naprawd\u0119 widzia\u0142em to, co widzia\u0142em, ale to by\u0142 moment, w kt\u00f3rym moje zdrowie psychiczne dozna\u0142o druzgoc\u0105cego ciosu. Wtedy oszala\u0142em.<\/p>\n

Statek wisia\u0142 nad wod\u0105. Trzymano go jak zabawk\u0119 w czym\u015b, co wygl\u0105da\u0142o jak potworna ko\u0144czyna ogromnego stworzenia, tak tytanicznego, \u017ce jego g\u00f3rna cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a by\u0142a pokryta chmurami. Zanim upu\u015bci\u0142 statek, zada\u0142 brutalny cios, rozbijaj\u0105c maszt i zamieniaj\u0105c znajduj\u0105cych si\u0119 pod nim marynarzy w krwaw\u0105 miazg\u0119. Upadek dos\u0142ownie wyrzuci\u0142 mnie do wody, ale tego nie zauwa\u017cy\u0142em.<\/p>\n

\"Przeczytaj<\/a><\/p>\n

Nie mog\u0142em oderwa\u0107 oczu od tego stworzenia. To by\u0142o wspania\u0142e. Nigdy nie by\u0142em \u015bwiadkiem czego\u015b tak znacz\u0105cego, ale nie mog\u0119 tego opisa\u0107. My\u015bl\u0119, \u017ce rozpoznaj\u0119 wzory dwuno\u017cnego cia\u0142a, ale wszystkie proporcje s\u0105 odmienne, i my\u015bl\u0119, \u017ce widzia\u0142em te\u017c skrzyd\u0142a na jego grzbiecie. Kiedy pr\u00f3buj\u0119 to sobie przypomnie\u0107, wydaje mi si\u0119, \u017ce zauwa\u017cy\u0142em te\u017c ogromne, podobne do macek stworzenia wystaj\u0105ce z wody, ale nie mam poj\u0119cia, czym one by\u0142y.<\/p>\n

Nie mam ju\u017c o niczym poj\u0119cia. Dryfuj\u0119 w oceanie, otoczony cia\u0142ami i szcz\u0105tkami. Stworzenie, je\u015bli by\u0142o prawdziwe, znikn\u0119\u0142o. Teraz jest tak spokojnie. Lubi\u0119 to w ten spos\u00f3b.<\/p>\n

Nadal porz\u0105dkujemy notatki Charlesa, wi\u0119c czekajcie na drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 opowiadania The Sinking City za kilka dni!<\/a><\/p>\n

The Sinking City<\/a> jest ju\u017c dost\u0119pne na Xbox One w Microsoft Store. Kliknij tutaj, aby uzyska\u0107 dodatkowe szczeg\u00f3\u0142y zakupu<\/a>.<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o nagrywania: news.xbox.com<\/a><\/div><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cze\u015b\u0107 wszystkim! Cieszymy si\u0119, \u017ce mo\u017cemy wreszcie uruchomi\u0107 The Sinking City na Xbox One i przygotowali\u015bmy dla Was dzi\u015b co\u015b specjalnego. The Sinking City to gra \u015bledcza i przygodowa rozgrywaj\u0105ca si\u0119 w fikcyjnym \u015bwiecie inspirowanym tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 HP Lovecrafta. Wchodzisz w buty Charlesa Reeda, lat 20. [\u2026]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":206082,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[781,781,456],"tags":[],"class_list":["post-291532","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-konsole","category-brak-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/291532","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=291532"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/291532\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/206082"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=291532"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=291532"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xbox.mediadoma.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=291532"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}