Zawsze by\u0142em zafascynowany koncepcj\u0105 p\u0119tli czasowych i cz\u0119sto zastanawia\u0142em si\u0119, jak mog\u0105 one stworzy\u0107 ekscytuj\u0105c\u0105 rozgrywk\u0119. Nigdy bym nie przypuszcza\u0142, \u017ce rezultatem b\u0119dzie historia ma\u0142\u017ce\u0144stwa, mieszkaj\u0105cego w ma\u0142ym mieszkaniu, nieustannie atakowanego przez detektywa w dwunastominutowej p\u0119tli, a wszystko to w czasie rzeczywistym iz kamery z g\u00f3ry na d\u00f3\u0142.<\/p>\n
Wszystkie te decyzje by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 iteracyjnego procesu poszukiwania najbardziej odpowiedniego projektu mechaniki p\u0119tli czasu z mojego punktu widzenia.<\/p>\n
Kiedy postanawiam co\u015b zbudowa\u0107, mam znaczn\u0105 kontrol\u0119 nad procesem tw\u00f3rczym (w oparciu o moje umiej\u0119tno\u015bci, do\u015bwiadczenie i cel ko\u0144cowy), ale istnieje organiczna strona rozwoju interaktywnego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3ra ujawnia si\u0119 tylko wtedy, gdy praca staje si\u0119 czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c szkicem. I chodzi o s\u0142uchanie tego, co ta nowa \u201erzecz" pr\u00f3buje powiedzie\u0107.<\/p>\n
W tym przypadku powiedzia\u0142 mi, \u017ce Twelve Minutes<\/strong> dotyczy twojej wiedzy. Przez d\u0142ugi czas wierzy\u0142em, \u017ce chodzi o posta\u0107, kt\u00f3r\u0105 grasz i jak radzi sobie z sytuacj\u0105, ale tak nie jest. Chodzi o ciebie io to, jak decydujesz si\u0119 interpretowa\u0107 i radzi\u0107 sobie z tym, czego si\u0119 uczysz. Pod koniec ka\u017cdej p\u0119tli dowiesz si\u0119 nieco wi\u0119cej o postaciach i \u015bwiecie, a zgromadzona wiedza zmienia twoje zachowanie.<\/p>\n Ta zmiana perspektywy sprawi, \u017ce b\u0119dziesz radzi\u0107 sobie z t\u0105 sam\u0105 sytuacj\u0105 z innym nastawieniem. To, \u017ce nie m\u00f3wi si\u0119 Ci, co robi\u0107, i pozwala ci wybra\u0107, co robi\u0107, robi r\u00f3\u017cnic\u0119 i sprawia, \u017ce \u200b\u200bdo\u015bwiadczenie jest wyj\u0105tkowe dla ka\u017cdego gracza.<\/p>\n